Hakan Günday etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Hakan Günday etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

Ekim 31, 2012

Malafa - Hakan Günday


Dili: Türkçe


Alışıldık tokatlık Hakan Günday kitapları gibi değil. Hatta fasülyeden diyebilirim. Oldukça eğlenceli kahkaha attıran cümleleri var. Antalya'da turistlerin nasıl kazıklandıkları üzerine tatlı bir roman olmuş. Topaz adlı dev bir kuyumcuda geçiyor. İnsanların satış için nasıl yaanlar söyleyebildikleri ve ne kadar uç noktalara gidebildiklerini görmek açısından.

Bu arada çok fazla bilmediğim argo sözcük vardı. Bir kısmı Ermenice sanırım ama sözcük dağırcığımızı genişlettik :)

Hakan Günday'ı ilk kez okuyacaklara tavsiyem bu değil. Yine de başka kitapları okunduktan sonra okunabilir.

..Antalya, dünya üzerinde kendine ait güneşi olan tek kenttir. Bu güneş ısıtmaz ama ıslatır. Kanser yapmaz ama kan kusturur. Irkçı bir orospu çocuğudur. Turisti bronzlaştırırken, çalışanı buharlaştırır. O kadar erken doğar ki geceyi kimse anımsamaz..Sayfa27

..Kimin, hangi nedenle turiste ilk kez ikram ettiği bilinmese de, elma çayı, geleneksel Türk içeceğidir. Ancak Türkler undan haberdar değildir.. .. Sonuçta, turist bir haftalık tatilinde, bir Türk'ün doğumundan ölümüne kadar içtiğinden daha fazla elma çayı tüketir..Sayfa66

..Devletin kendisine verdiği olanakları en üst düzeyde kullanmış ve üniversite eğitimi doğrultusunda kariyer inşa eden Batı Avrupalı bir ahçiğin, vahşi ve cahil bir marta aşık olmasının nedeni, Grace Kelly gibi her şeye sahip bir aktrisin Güneş Tarikatı adındaki palyaço sürüsüne katılmasınınkiyle aynıdır..Sayfa111

Mayıs 25, 2012

Azil - Hakan Günday


Dili: Türkçe


Her Hakan Günday kitabında olduğu gibi yine aynı şeyi söyleyeceğim: İnanılmaz!!

Ana karakter aslında 2 önce okuduğum kitap olan The Curious Incident of the Dog in the Night-Time'a benziyor aslında. Gerizekalı sanılan Asil'in aslında delilik ve dahilik arasında gidip geldiği hikaye. Açıkçası ben çok etkilendim ve hıphızlı okudum. 

Asil'in içinde saf bir "Ben" var ve onun farkına Asil 3 yaşındayken varıp, sonra üstünü örtüyor ve içine kapanıyor. Serçe parmağının tırnağı ve eti arasına biriken kara bir şey. Asil'in hayatına 3 ve 30lu yaşlarına doğru giriyoruz. Belki de psişik diyebileceğimiz kadar iyi olasılık hesaplama teknikleriyle hayal ve gerçek arasında gidip gelerek yaşıyor bir süre. Burası bana biraz fikrine hayran kaldığım ama kurgusundan bir o kadar nefret ettiğim Olasılıksız'ı hatırlattı. Hayran kaldığım kısmını tabii :) Alkol uyuşturucu da var, kukla milletvekilleri de, daha bir sürü ilginç fikir de..

Kitabın sonlarında tanıştığı temiz insan Yahya var. En çok onu sevdim ben, siz de tanışın kendisiyle.

Kitabın sevdiğim cümlelerini koyamıyorum zira daha buraya geçiremeden kitabı Haku'ya bıraktım.
Haddime düşmeyerek bir sürü yıldızlı pekiyi veriyorum

Şubat 22, 2012

Piç - Hakan Günday


Dili: Türkçe

Sosyolojik acidan oldukca guzel bir kitap oldugunu soylemeliyim once. Boyle bi giris yaptim diye "Kiz guzel mi?" sorusuna verilen "Yaeee cok sirin" kandirmacasi yapiyorum sanilmasin. Kiz cirkin degil yani kitap da gayet guzel! 4 tane picin hikayesi var bu kitapta, Cenk Afgan Hakan ve Barbaros. Aileleri zengin ve anne baba somurmusler. Es dost akraba herkesi somurmusler cunku calismaya inanmiyorlar. Aslinda cok derin dusunceleri var yani o yuzden dedim sosyolojik olarak onemli bir kitap olmus. Tuketim toplumundaki butun tabulari yikan 4 tane pic. AZ veya Zargana kadar carpici sahneler yoktu bi kitapta. Dayak yok yani..

Kitabin en cok hosuma giden kisimlarindan birisi de Cenevre'de babasinin okul icin verdigi butun paralari kumar masasinda kaybeden Cenk karakterinin el yapimi t-shirtleri. O kadar yaratici seyler bulmus ki yazar, kitabin sonundaki gondermeyle gulme krizine girdim.
Onun disinda mutemadiyen okudugu ve yazarini hatirlamadigi kitaplardan bahseden Hakan var. Aslinda kendi kafasinda kurdugu hikayeleri yazmayacak kadar tembel oldugu icin "bir keresinde bir kitap okumustum" diyerek doken Hakan.

Neyse, cok da anlatilacak bir yani yok aslinda hikayenin. Bu 4unun tekrar bir araya gelmesinden sonlarina kadar baslarindan gecenler diyelim. Belki alintilar daha cok sey anlatir zira o kadar cok yer isaretlemisim ki hepsini yazamayacagim.


..Kadinlar piclerle tanisirlar..... Dogru kisi tarafindan caldirilmasini bekledikleri telefonlarin yakinlarinda sinirlenirler. Aile ve dostlariyla ayarladiklari tanisma randevularina tek tarafli istiraklerden oturu ozur dilerler. Sorumsuzlugun her turlu icten duyguya karsi duyarsizligi da icerdigini dusundukleri gecelerde aglayarak uyurlar..Sayfa45

.."Simdi nerededir acaba, ne yapiyordur?" diye soracakti ki zihninin tahminler departmanina, asik oldugu kadinin ayni soruyunun Afgan'a uyarlanmis halini kendine hicbir zaman sormadigini ve hicbir zaman da sormayacagini hatirlayip girisimini frenledi..Sayfa76

..Cunku picin ruhsal dunyasina giden yol o kadar uzundur ki bir insanin oraya ulasabilmesi icin milyonlarca isik yili yasayabilmesi gerekir. Olumsuzluk de sadece anlik bir duygunun adi oldugu icin, bu yolculugun gerceklesmesi mumkun degildir..Sayfa112

..Picler duzensiz hayatlarinda duzenli olarak icki icerler. Ancak hepsinin de bir siniri vardir. Belli sayidaki kadehten sonra sarhos olup sizarlar. Sizdiklari yerin adi huzurdur. Hicbir seyin dusunulmedigi ve hicbir seyin hissedilmedigi o muhtesem huzur..Sayfa127

..Eger bir gun yazmaya karar verirsem bir oto-otopsi yazacagim. Cunku otobiyografilerini yazanlardan cok uzaklarda bir varlik oldugum icin ölüm nedenim olan yasamimi ancak bir otopsiyle aciklayabilirim..Sayfa133

..Cenk kendi kendine ama duyulabilecek bir seste konustu: "Kendimi beyaz kadranli, Romen rakamli bir duvar saatindeki saniye cubugu gibi hissediyorum. Sadece donuyorum. Zamanin kendisiyim. Geciyorum"..Sayfa144

..Yasamayi birakmis her insan gibi picler de diger insanlarin ayaklari altinda er ya da gec cignenirler. Cunku hayat tek tarafli sozlesme iptallerinin cezasini tereddutsuz verir. Ceza, yasiyormus taklidi yapmaya mahkum olmaktir. Bir insanin taniyabilecegi en siddetli acinin kaynagidir. Muebbet hayat mahkumiyeti. Tek kacisi ölüm olan bir hapishane..Sayfa176

..O kadin Afgan'in kalbini saran zari yasadigi muddetce soyacak ve dokundugu ilk eti yiyecekti. O kadin, Afgan ne yasiyor olursa olsun, genc adamin kalbini yiyip bitirecekti. Cunku Afgan gercek bir pic gibi asik olmustu. Gercek bir pic gibi asik olmanin tek tedavisi ölümdü. Kadinin degil, picin ölümü..Sayfa203

Ocak 26, 2012

Zargana - Hakan Günday


Dili: Türkçe

Zıp diye bitiriverdim ben bu kitabı böyle ağzım beş karış açık. Daha önce AZ kitabını okumuştum Hakan Günday'ın. O zaman okuyucuyu dövdü kitap gibi deyimler kullanmıştım ama arkadaş neymiş bu Zargana böyle ya! Hani Bukowski falan, nası kafası var herkes anlam veremez. Hakan Günday üçe beşe sekize katladı o hastalıklı sapkın hikayeleri! Hastalıklı ve sapkın kelimelerini kullandım ama lütfen negatif bi yaklaşım olduğu sanılmasın. Hayran olduğum gerçeği bi cepte dursun da, diğerine de hayata dair somut-soyut bir çok gerçekliğin yansıtılmasını koyalım.

İzninizle bu sefer alıntı koymuyorum. Şok vaziyette resmen kitabın başında nefesimi tuttum; kitap boyunca morardım-yeşerdim-kızardım ve kitap bitince de tuttuğum nefesi en yüksek perdeden sesler çıkararak bıraktım. Beğendiğim kısımları işaretleme fırsatım olmadı.

Kitabın hikayesini de burada özetleyemeyeceğim çünkü hakikaten inanılmaz zor. Yazarın kendisinin de böyle bir işe giriştiğini sanmıyorum zaten..

Lütfen okuyun bi zahmet! Vay anasını yaa...

Ağustos 16, 2011

AZ - Hakan Günday


Dili: Turkce

Bir kitap sanirim okuyucuyu bu kadar dovebilirdi. Kirilmadik kemik birakmadi bende, dayak yemekten bi hal oldum.
2 ayri hikaye anlatiliyor kitapta, haliyle butun kemikler kirilmisken, bir o kadar daha dayak yiyorsunuz.
Neden bu kadar carpici? Cunku gercek olmasi cok muhtemel, buyuk ihtimalle bir suru ornegi de yasanmis iki hikaye ve bunlarin birlesmeleri. 11 yasinda kapi buyuklugunde bir adama gelin giden ve Ingiltere'de bir apartmana kapatilan bir cocuk ve gecimini mezar temizleyerek kazanan; yurda kapatilmamak icin annesinin olumunu akil almaz bir sekilde gizleyen kucuk bir oglanin dramlari.
Hikayeler hakikaten harika ama sunu soylemeliyim ki, yazarin betimlemeleri ve anlatimi simdiye kadar bana en cok keyif verenler arasindaydi.


Hep o hikaye yuzunden. Ama ne onemi vardi artik? Herkesin oyle bir hikayesi yok muydu? Baslayip da bitiremedigi. Cunku hickimsenin dinlemedigi. Icine atmak diye birsey varken, anlatmaya ne gerek vardi? Icine atip sifonu cekmek varken. Alkolle dolu bir sifonu.. sayfa 285

Seni az tanıyorum... Az... Sen de fark ettin mi? Az dediğin küçücük bir kelime. Sadece A ve Z. İki harf. Ama aralarında koca bir alfabe var. O alfabeyle yazılmış onbinlerce kelime yüzbinlerce cümle var. Sana söylemek isteyip de yazamadığım sözler bile o iki harfin arasında. Biri başlangıç, diğeri son. Ama sanki birbirleri için yaratılmışlar. Yan yana gelip de birlikte okunmak için. Aralarındaki her harfi teker teker aşıp birbirlerine kavuşmuş gibiler. Senin ve benim gibi... sayfa 349